1. ABC przedsiębiorcy

1.1. ZAŁOŻENIE WŁASNEJ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ

  1. Pierwszy punkt

Rejestracja działalności gospodarczej w urzędzie gminy

Rejestracją działalności zajmuje się wydział ewidencji działalności gospodarczej, w którym należy pobrać formularz wpisu do ewidencji. W przypadku miasta Poznania Wydział Działalności Gospodarczej znajduje się przy ul. Matejki 50 (pokój 203). Formularz zawiera m.in. nazwę zakładanej firmy (pełną i skróconą) oraz rodzaj wykonywanej działalności gospodarczej (zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności - PKD). Najczęściej wpisujemy nie tylko jeden profil działalności lecz więcej (max 6), gdyż każde następne uzupełnienie (rozszerzenie) jest już odpłatne. W formularzu zgłoszenia należy też wpisać datę faktycznego rozpoczęcia prowadzenia działalności gospodarczej, stąd należy zastanowić się i właściwie zaplanować ten moment. Złożenie wypełnionego formularza oraz wpłata kwoty 100zł jest podstawą rejestracji. Zaświadczenie o wpisie do ewidencji można odebrać po ok. 14 dniach.

UWAGA! Przy rejestracji należy posiadać dowód osobisty.
Formularz zgłoszeniowy można też pobrać ze strony internetowej www.city.poznan.pl/msp

  1. Drugi punkt

Uzyskanie numeru statystycznego REGON

Twoja nowo powstała firma powinna zostać zgłoszona do Krajowego Rejestru Urzędów Podmiotów Gospodarki Narodowej. W tym celu należy udać się do Wojewódzkiego Urzędu Statystycznego /WUS/, gdzie także należy wypełnić wniosek. Wniosek w niektórych miastach możemy złożyć w swoim urzędzie gminy, tam gdzie rejestrowaliśmy firmę. Za formalności związane z nadaniem numeru REGON nie pobiera się żadnych opłat. O ile udajemy się w sprawie rejestracji do WUS należy zabrać ze sobą kopię wpisu do ewidencji działalności gospodarczej.

  1. Trzeci punkt

Uzyskanie numeru NIP

O ile posiadasz już NIP wystarczy, że nie później niż 14 dni od daty rejestracji udamy się do swojego urzędu skarbowego i wypełnimy druk NIP-1. Efektem będzie poinformowanie fiskusa, że rozpoczynamy prowadzenie działalności gospodarczej i dotychczasowy prywatny numer NIP staje się firmowym. W przypadku, gdy nie posiadamy jeszcze takiego numeru należy wypełnić druk NIP-4. W tym celu należy zabrać ze sobą dowód osobisty, wpis do ewidencji działalności gospodarczej, zaświadczenie o nadaniu numeru REGON oraz zaświadczenie o prawie do korzystania z lokalu, w którym znajduje się siedziba firmy (np. umowa najmu, akt notarialny własności itp.). Za załatwienie formalności nie płacimy nic, a list polecony z numerem NIP otrzymamy w ciągu kilku dni.

  1. Czwarty punkt

Rejestracja w urzędzie skarbowym

Prowadząc działalność gospodarczą będziemy musieli płacić podatki - stąd konieczność zarejestrowania się w swoim (zgodnym z miejscem siedziby firmy) urzędzie skarbowym. Należy wybrać formę w jakiej będziemy płacić podatek dochodowy (m.in. karta podatkowa, ryczałt ewidencjonowany, na zasadach ogólnych itp.). Należy także podjąć decyzję, czy zamierzamy być płatnikiem podatku VAT czy nie. O ile tak, to należy wypełnić druk zgłoszeniowy VAT-R i dokonać zapłaty rejestracyjnej w wysokości 152zł.

  1. Piąty punkt

Wyrobienie pieczątki firmy

Pieczątka firmy jest niezbędna w trakcie prowadzenia działalności gospodarczej a w części początkowej przy zakładaniu rachunku bankowego. Wyrobienie pieczątki to koszt (w zależności od typu) ok. 20-50zł. Składając zlecenie na wykonanie tej usługi należy złożyć zamówienie podając pełną nazwę firmy, jej adres, numer REGON i NIP.

  1. Punkt szósty

Założenie rachunku bankowego

Prowadząc firmę musisz mieć konto w banku, ponieważ składki ubezpieczeniowe trzeba płacić w formie bezgotówkowej, czyli przelewem na konto. Ponadto w przypadku regulowania zobowiązania o wartości przewyższającej 3000E obowiązuje zasada rozliczeń bezgotówkowych. Zgodnie z prawem bankowym nie możemy jednak wykorzystywać swojego konta prywatnego do prowadzenia działalności gospodarczej. Musisz więc założyć drugie. Niektóre banki proponują połączenie - konta dwa - opłata za jedno. Warto!
Przy zakładaniu rachunku bankowego należy pamiętać o dowodzie osobistym, wpisie do ewidencji działalności gospodarczej, zaświadczeniu o nadaniu numeru REGON i NIP oraz pieczątce firmowaej.

  1. Punkt siódmy

Rejestracja w ZUS

Prowadząc działalność gospodarczą zobowiązani jesteśmy do opłacania składek ubezpieczeń społecznych oraz ubezpieczenia zdrowotnego. Stąd też, jeżeli wszystkie formalności zostały dopełnione mamy 7 dni na zgłoszenie działalności (od daty rozpoczęcia działalności) do ZUS. Do wypełnienia otrzymamy formularze zgłoszeniowe ZUS ZFA, ZUS ZAA i ZUS ZBA. Ewidencja w ZUS nic nie kosztuje a moment złożenia wniosku, jest momentem rejestracji.


Jak widać zakładanie firmy nie jest aż tak skomplikowane jak niektórzy sądzą. Rejestracja całej firmy przy sprzyjających okolicznościach zajmie Ci ok. 2 tygodni. A od strony finansowej to wydatek ok. 300zł. Przy takich terminach i kwotach oraz pomyśle na sukces warto spróbować!

Do góry

1.2. OPODATKOWANIE

Jeżeli rozpoczynamy prowadzenie własnej działalności gospodarczej musimy dokonać wyboru formy opodatkowania. Niestety, będziemy płatnikami podatku dochodowego od osób fizycznych. Jakie mamy możliwości? Co wybrać?

  1. Karta podatkowa

Jest to najprostsza forma opodatkowania, której zasady funkcjonowania zawarte zostały w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiągniętych przez osoby fizyczne. Jeżeli zdecydujemy się na tę formę, zwolnieni jesteśmy z prowadzenia ksiąg, składania zeznań i deklaracji podatkowych, nie musimy także prowadzić wykazu środków trwałych oraz wpłacać zaliczek na podatek dochodowy. Wysokość podatku, który mamy obowiązek wpłacać co miesiąc na konto urzędu skarbowego, ustalana jest według stawek określonych w ustawie i nie zależy od przychodów czy dochodu przez nas osiągniętego.
Jednakże musimy pamiętać o tym, że ograniczona jest grupa osób mogąca skorzystać z takiej formy opodatkowania. Uprawnieni /konkretne rodzaje działalności/ wymienieni zostali w art.23 ustawy. Szczegółowy wykaz rodzajów działalności mogących skorzystać z tej formy opodatkowania, po dopełnieniu pozostałych warunków przewidzianych w ustawie zawiera tabela składająca się z 12 części, stanowiąca załącznik nr 3 do omawianej ustawy.

Jeżeli zdecydujemy się na taką właśnie formę opodatkowania musimy złożyć wniosek, według ustalonego wzoru o zastosowanie opodatkowania w tej formie, naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według miejsca położenia firmy, wskazanego w zgłoszeniu do ewidencji działalności gospodarczej. Rozpoczynając działalność w trakcie roku podatkowego, podatnik wniosek ten powinien złożyć przed rozpoczęciem działalności. Jeżeli natomiast podatnik korzysta już z opodatkowania w tej formie i do 20 stycznia roku podatkowego nie zgłosi wyboru innej formy opodatkowania, uważa się, że nadal prowadzi działalność na karcie podatkowej.

Jakie są stawki podatku? Wysokość karty podatkowej ustalana jest w formie decyzji, odrębnej na każdy rok podatkowy, wydawanej przez naczelnika urzędu skarbowego, po stwierdzeniu spełnienia przez podatnika warunków do jej przyznania. Mając w ten sposób ustalony podatek, podatnik z góry wie, ile zapłaci podatku w danym roku. Wysokość miesięcznej stawki podatku jest uzależniona od rodzaju prowadzonej działalności, liczby mieszkańców w miejscowości, w której działalność jest prowadzona oraz liczby zatrudnionych pracowników. U osób wykonujących wolne zawody (np. lekarz, architekt itp.) wysokość stawki zależy od liczby godzin przeznaczonych miesięcznie na jej wykonanie.

  1. Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych

Zasady dotyczące opodatkowania w tej formie zostały uregulowane w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym. Generalnie możemy skorzystać z tej formy opodatkowania, jeśli przychody za rok poprzedzający rok podatkowy z działalności prowadzonej wyłącznie samodzielnie (o ile prowadziliśmy już działalność gospodarczą) nie przekroczyły kwoty 250.000 euro /za 2004 rok nie mogły przekroczyć kwoty 1.094.675 zł./. Jeżeli uzyskiwaliśmy w tym samym okresie przychody wyłącznie z działalności prowadzonej w formie spółki (cywilnej lub jawnej osób fizycznych), abyśmy mogli skorzystać z ryczałtu - suma przychodów wspólników spółki z tej działalności za poprzedni rok nie mogła być wyższa niż 250.000 euro.

Nie tylko limit przychodów jest kryterium ograniczającym możliwość korzystania z ryczałtu. Wykaz podatników, którzy z racji rodzaju wykonywanej działalności nie mogą skorzystać z tej formy opodatkowania zawiera art. 8 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Stawki ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, w zależności od rodzaju działalności wynoszą: 3%, 5,5%, 8,5%, 17% i 20%. W zakresie obowiązków ewidencyjnych ryczałtowiec zobowiązany jest do prowadzenia wykazu środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, ewidencji wyposażenia oraz odrębnie za każdy rok podatkowy ewidencji przychodów, a także - w przypadku zatrudniania pracowników -kart przychodów pracowników.

Ryczałtowcy nie składają w ciągu roku żadnych deklaracji, natomiast mają obowiązek obliczania i wpłacania ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych na rachunek urzędu skarbowego w terminie do 20. następnego miesiąca /lub kwartału/, a za grudzień - w terminie złożenia rocznego zeznania. Zeznanie podatkowe o wysokości uzyskanego przychodu, wysokości dokonanych odliczeń i należnego ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych ryczałtowiec składa po zakończeniu roku podatkowego w terminie do dnia 31 stycznia roku następnego według ustalonego wzoru PIT-28 oraz załącznikach PIT-28/A i PIT-28/B. Miejscem złożenia zeznania jest urząd skarbowy właściwy według naszego miejsca zamieszkania.

Jeżeli podejmiemy decyzję o takiej formie opodatkowania, wówczas zobowiązani jesteśmy do złożenia pisemnego oświadczenia o wyborze takiej formy opodatkowania naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według miejsca naszego zamieszkania. Podatnik rozpoczynający działalność z początkiem nowego roku podatkowego lub ją kontynuujący, ww. oświadczenie składa nie później niż do dnia 20 stycznia roku podatkowego. Rozpoczynając działalność w trakcie roku, oświadczenie o wyborze ryczałtu składa się do dnia poprzedzającego dzień rozpoczęcia działalności, nie później jednak niż w dniu uzyskania pierwszego przychodu.

  1. Opodatkowanie na zasadach ogólnych

O ile nie wybraliśmy karty podatkowej lub ryczałtu pozostała nam możliwość rozliczania się na zasadach ogólnych. Oznacza to, że opodatkowaniu podlega dodatnia różnica pomiędzy uzyskanymi przychodami a kosztami uzyskania tych przychodów. Jeżeli koszty uzyskania przekroczą sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Dla osób, które wybrały taką formę opodatkowania należy podać informację, że forma wymaga prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów lub ksiąg rachunkowych.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych daje możliwość wyboru zryczałtowanej formy opodatkowania - stawka 19% tzw. podatku liniowego - podatnikom osiągającym dochody z pozarolniczej działalności gospodarczej w odniesieniu do dochodów pochodzących z tej działalności. Dochodów opodatkowanych w tej formie nie można jednak łączyć z dochodami z innych źródeł.

O ile nie wybierzemy 19% podatku liniowego pozostaje nam ostateczność - możliwość rozliczania się z fiskusem według obowiązującej w 2005 roku skali podatkowej:

dochody do 37.024 zł 19% minus kwota zmniejszająca podatek 530,08 zł
37.024-74.048 zł 6.504,48 zł + 30% nadwyżki ponad 37.024 zł
ponad 74.048 zł 17.611,68 zł + 40% nadwyżki ponad 74.048 zł

Podatnik, który wybierze jedną z tych dwóch form opodatkowania musi pamiętać, że co miesiąc do 20. następnego miesiąca po miesiącu rozliczeniowym /z wyjątkiem grudnia - kwota należna za listopad wpłacona do 20 grudnia/ należy w urzędzie skarbowym złożyć deklarację rozliczeniową PIT a także przekazać kwotę zaliczki podatku na rachunek bankowy urzędu skarbowego. Po zakończonym roku zobowiązani jesteśmy do złożenia zeznania rozliczeniowego rocznego.

Jaka jest różnica pomiędzy tymi dwoma wariantami opodatkowania na zasadach ogólnych?
Otóż wybór opodatkowania według stawki 19% oznacza automatycznie rezygnację z wszelkich ulg przysługujących w ramach praw nabytych i możliwości wykorzystania odliczeń. Oznacza także rezygnację z prawa do wspólnego opodatkowania się z małżonkiem i skorzystania z preferencji przewidzianych dla samotnych rodziców. Stąd konieczność szczególnego rozważenia zastosowania tej formy opodatkowania.

Do góry

2. POLSKA W UNII EUROPEJSKIEJ

  1. Ściagnij prezentację

2. "Euro - pieniądz zjednoczonej Europy"

  1. Ściagnij prezentację